ขวานเป็นเด็กไม่ธรรมดามาตั้งแต่เกิด  ด้วยแขนซ้ายทั้งสอง บวกกับแขนขวาอีกหนึ่ง   เขาเก่งกว่าเด็กทั่วไปสารพัด เช่น
ทำการบ้านคัดไทยได้ทีละสองหน้า. กระโดดตบวอลเล่ย์ได้ครั้งละสองลูก, ลบกระดานดำไวที่สุดในชั้น,แปรงฟันไปล้างหน้าไป
ขวานคิดเสมอว่า การที่เขาสามารถใช้สองมือกินขนม  ส่วนอีกมือแคะขี้มูกไปด้วยโดยไม่ต้องกลัวเลอะ  เป็นพรวิเศษเฉพาะตัว
เขาเชื่ออย่างที่แม่เคยหอมแก้ม แล้วกระซิบที่ข้างหูว่า  ขวานคือคน " พิเศษ "

" โกหกทั้งเพ " คำพูดสวยหรูทั้งหมด มันเป็นแค่สิ่งที่แม่หลอกเขา  แม่คงให้หมอตัดแขนเขาทิ้งไปแล้ว  ถ้าไม่กลัวเขาจะเสียเลือด
จนตาย  เพราะแขนข้างซ้ายเจ้ากรรมดันมีเส้นเลือดโยงเข้าสู่หัวใจ
เมื่อแม่ตาย  ขวานยิ่งตระหนักว่าเขาไม่ใช่คนพิเศษ  แต่เป็นตัวประหลาดในสายตาคนทั้งหมู่บ้าน  ไม่ว่าแขนทั้งสามของเขาจะใช้การได้ดี
แค่ไหน   ทุกที่ที่เขาเดินผ่านจะอื้ออึงด้วยเสียงซุบซิบนินทา  คนแปลกหน้าจะตะลึงจ้องเขาเหมือนเห็นผี  นั่นยังพอทนได้  แต่.....

เมื่อคืน  ขวานเพิ่งโดน หลิน  แฟนที่คบมาตั้งแต่มัธยมบอกเลิก  เธอบอกที่ต้องชิ่งเพราะทำใจเรื่อง" ไอ้นั่น " ไม่ได้จริงๆ  หลินพูดพลาง
ชี้มาที่แขนของขวาน  ทั้งที่เธอเองนั่นแหละที่เป็นฝ่ายพร่ำเพ้อว่าอ้อมแขนของขวานอุ่นกว่าผู้ชายทุกคน   ที่จริงหลินกำลังจะแต่งงาน

ซ้ำร้าย  เช้านี้  ลุงทวี  ช่างประจำตัวที่ตัดเสื้อสามแขนให้ขวานใส่มาตั้งแต่เด็ก  เม็ดมะม่วงหิมพานต์ติดคอตาย   
และมันหมายความว่านับแต่วินาทีต่อนี้ไป  เขาจะไม่มีเสื้อใส่ !!!!

ขวานตัดสินใจแล้ว " ช่างแม่ "  " ช่างเส้นเลือดใหญ่"
เขาจะไปกรุงเทพฯ ไปผ่าตัดความ " พิเศษ " ออก
หลังจากออกจากตัวเมืองลำปางได้ไม่นาน  ในปั๊มเปลี่ยวข้างทาง ขวานสวมบทฮีโร่ช่วยผู้หญิงที่กำลังจะโดนปล้ำคนหนึ่งไว้
เธอชื่อ นา  จะไปตามหาผัวที่กรุงเทพฯ   ในเมื่อเธอกับเขามีปลายทางร่วมกัน  นาจึงกลายมาเป็นเพื่อนร่วมทางจำเป็นของ
ขวาน  แล้วการเดินทางที่ไม่ธรรมดาของคนสองคน  กับ แขนห้าข้างก็เริ่มต้นขึ้น

บนหนทางระหกระเหิน  สามแขนกับสองมือที่คอยเกาะกุมฉุดรั้งกันไปทำให้ขวานรู้สึกคล้ายเป็นคนพิเศษขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
ซึ่งคราวนี้เขารู้ดีว่ามันไม่ใช่เพราะแขน

หากเป็นความพิเศษที่เกิดขึ้นจากสิ่งที่เต้นรัวอยู่ในอกด้านซ้ายของเขาเอง